Waarom ik koos voor relatietherapie (en niet voor de GGZ)
“Waarom ben jij, met een achtergrond in klinische psychologie, relatietherapie gaan doen?”
Ik krijg vaak de vraag:
“Waarom ben jij, met een achtergrond in klinische psychologie, relatietherapie gaan doen?”
En eerlijk?
Daar is niet één antwoord op.
Maar het begon allemaal met dat ik gewoon mensen wilde helpen.
Mensen die vastlopen, die het even niet meer weten,
en die wel willen veranderen.
Waar het begon
Toen ik stage liep in de specialistische GGZ,
zag ik van dichtbij wat langdurige therapie met mensen doet.
Mensen zaten soms al jaren vast in hun klachten.
En eerlijk?
Ik vond het zwaar om te zien.
Ik dacht: wil ik dit mijn hele leven doen?
Mensen jarenlang begeleiden zonder te weten of het echt beter wordt?
En het antwoord was nee.
Niet omdat het werk niet belangrijk is, integendeel.
Maar omdat mijn passie ergens anders ligt.
Ik wil werken met mensen die voelen: ik zit vast,
maar die ook de energie hebben om daar iets aan te veranderen.
Wat ik wel wilde
Wat mij altijd heeft geraakt,
zijn verhalen over relaties.
Met je partner, met je familie, met jezelf.
Want daar zit zoveel van wie je bent.
Hoe je reageert, hoe je liefhebt, hoe je ruzie maakt;
het is allemaal verbonden met vroeger.
En dat vind ik interessant:
zien hoe wat je vroeger hebt meegemaakt,
nu nog van invloed is op hoe je in een relatie staat.
Bij relatietherapie kijk je niet alleen naar de communicatie,
maar naar wat eronder zit.
Wat maakt dat je dichtklapt, of juist harder gaat praten?
Waar komt dat vandaan?
En hoe kun je dat anders doen, zónder jezelf te verliezen?
Waarom relatietherapie mijn plek is
Ik geloof niet in labels of protocollen.
Ik geloof in mensen.
In voelen, in eerlijk zijn, in bewustwording.
Toen ik in de GGZ werkte, miste ik dat stukje menselijkheid.
Alles moest in hokjes, diagnoses, stappenplannen.
En ik dacht: nee, dit past niet bij mij.
Ik wil met mensen werken, niet met labels.
Ik wil snappen wat er echt speelt.
Niet alleen: “je hebt een angststoornis”,
maar: “wat maakt dat jij je onveilig voelt?”
Dat is wat ik doe in mijn werk nu.
Samen kijken, samen voelen, samen leren.
Zonder oordeel.
Wat ik nu doe
In mijn praktijk werk ik vooral met vrouwen
die vastlopen in hun relatie,
vaak omdat hun partner niet mee wil naar relatietherapie.
Ze komen bij mij omdat ze weten:
Er moet iets veranderen, en dat begint bij mij.
We kijken samen naar wat er gebeurt in de relatie,
maar ook naar waar dat vandaan komt.
Welke gedrag je herhaalt.
Wat je voelt, wat je nodig hebt, en hoe je dat kunt uitspreken.
En dat is wat ik het mooiste vind aan dit werk.
Dat moment waarop iemand zegt:
“Ik snap nu eindelijk waarom ik zo reageer.”
Dan weet ik: dit is waarom ik dit doe.
Waarom relatietherapie?
Omdat relatietherapie voor mij gaat over mensen begrijpen
zowel jezelf als in contact met elkaar.
Ik geloof dat hoe jij in een relatie bent,
gevormt wordt door vroeger.
Zo voelde ik me vroeger bijvoorbeeld niet gezien door mijn familie.
Waardoor ik in mijn eerdere relaties merkte dat ik veel aandacht van mijn partner vroeg.
En dat heb ik opgelost door in therapie te gaan
Te kijken naar: wat zit er onder dat aandacht vragen?
Daardoor kan ik nu veel beter aandacht aan mezelf geven, van mezelf houden.
Waardoor ik mijn nieuwe relatie stabieler en sterker is geworden.
Relatietherapie is voor mij geen “probleem oplossen”.
Het is leren zien wat er onder het gedrag gebeurt
en daar dan samen nieuw en gezond gedrag van maken.
Wil jij de bewust worden van wat er onder je gedrag zit? En zo die eerste stap zet naar de relatie waar je zo van droomt?
Download dan mijn gratis mini-gids ‘Zeg wat je voelt’
en leer in drie simpele stappen hoe je van ruzie naar meer verbinding gaat.
