Hoe ik van het advies om geen psycholoog te worden mijn kracht maakte

Nina van den Bosch, Relatietherapeut in Breda

Tien jaar lang had ik één droom: psycholoog worden.
Ik deed de bachelor Psychologie, en een half jaar voor mijn afstuderen, besloot ik:

Ik wil de klinische kant op. Ik wil mensen behandelen.

Ik switchte van de sociale naar klinische psychologie.
En toen werd mijn vader ziek.

Hij overleed in het jaar van mijn master.
Ik zat midden in de rouw, maar wilde koste wat kost afstuderen.
Ik had voor mezelf een doel gesteld en besloten: dit ga ik halen.

Mijn eerste afwijzing

Tijdens mijn eerste stage liep het mis.
Ik kreeg te horen dat ik niet het gedrag liet zien van een psycholoog.
En dat kwam nogal hard binnen.

Ik dacht: Dit komt gewoon omdat ik nog aan het rouwen ben.
Maarja… Ik zat in de ontkenning.

De feedback raakte me ook flink diep, want het voelde persoonlijk.
Alsof ze zeiden: “jij bent niet goed genoeg.”

Ik gingen twijfelen aan mezelf: Kan ik dit wel? Ben ik wel geschikt om mensen te helpen?

En toch… ging ik door

Ik vond binnen een maand een nieuwe stage.
En voor de mensen die niet in de psychologie stage omgeving zitten:
Ik had echt onwijs veel geluk. Want stages waren zeer schaars.

Dus ik werkte keihard en kreeg mijn diploma.
Maar ook daar volgde weer een advies:

“Je bent geslaagd, maar we weten niet of je klaar bent om psycholoog te worden.”
“Misschien wel nooit.”

Dat kwam opnieuw binnen (vele tranen zijn gelaten).
Maar ik besloot:

Dus ik ging reizen en daarna in therapie.
Met wat hulp en rust moest het goed komen… toch?
Dus ik was ready en pakte de draad weer op.

Maar mijn stage had alleen mijn uren voor de Universiteit afgetekend. En niet voor de beroepsvereniging. Hierdoor ontbrak nog één papiertje.
En ik dacht: dat haal ik wel even alsnog.

Maar toen ik opnieuw te horen kreeg:

“Je laat niet het gedrag zien van een psycholoog, en misschien gaat dat ook nooit lukken.”
… begon er iets te verschuiven.

De omkering: van afwijzing naar inzicht

Na drie afwijzingen stelde ik mezelf voor het eerst echt de vraag:

Waarom lukt het me niet?
Waarom laat ik niet het gedrag zien dat ze van mij verwachten?

En toen kwam het antwoord.
Omdat ik dat gedrag helemaal niet wil laten zien.

Ik stelde te weinig vragen over diagnostiek.
Niet omdat ik het niet kon,
maar omdat ik het niet wilde.

Ik voelde weerstand tegen het hele systeem.
Ik geloof niet in labels.
Niet in het idee dat je iedereen beter kan maken door een standaard protocol af te lopen.

Want mensen zijn geen protocollen.
Ze zijn verhalen, gevoelens, ervaringen.
En ik wist: daar ligt mijn kracht.

Mijn visie: geen labels, maar verbinding

Ik werk niet met hokjes, diagnoses of standaardmethodes.
Ik werk vanuit gevoel.

Ik voel wat iemand voelt.
Ik stem af: wat heb jij nu nodig om verder te komen?
En dat is precies wat ik geef: eerlijk, warm en zonder omwegen.

Daarom pas ik niet in het systeem van de GGZ.
En dat is oké. Want ik ben niet het systeem.

Ik ben Nina.
Relatietherapeut, in Breda.
Met een achtergrond in psychologie, maar met mijn eigen visie op groei, liefde en verbinding.

Vandaag doe ik precies wat ik altijd wilde

Ik help vrouwen en koppels die piekeren snachts en relatieproblemen hebben
niet door ze te “behandelen”,
maar door ze relatietherapie te geven vanuit menselijkheid.

Ik combineer psychologische kennis met intuïtie.
En dat maakt mijn werk zo krachtig.

Dus nee, ik werd geen psycholoog volgens het boekje.
Maar ik werd wel de therapeut die ik zelf nodig had.

Benieuwd naar wat ik voor jou kan betekenen?
Boek hier verdiepingssessie en dan kijken we samen.

Want je hoeft het niet alleen te doen.
Je hoeft je niet zoals ik in allerlei bochten te wringen,
Om er uiteindelijk achter te komen wat wel en niet werkt in je relatie.

Laten we het samen makkelijk maken.

Eerst nog zelf aan de slag?
Bekijk hier mijn mini-gids: zeg wat je voelt.
En kom er achter hoe je je uitspreekt op een manier die wel gehoord en gezien wordt.